Profilo di ** K ! K **** K i K ** !! PiChAnYa ...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
** K i K ** !! PiChAnYa !!
20 gennaio ความรู้สึกอดีตเคยอยากเป็นวิศวกร แต่อนาคตจะได้เป็นนักบริหาร
เนื่องจากสาเหตุก็เพราะติดสอบตรงคณะบัญชีนั่นแหละ
แม่ก็เลยให้เข้าเลย พอกลับโรงเรียน ครูก็ถามใหญ่เลย
เรียนวิวะเป็นงัยบ้าง แต่คำตอบก็คือหนูเรียนบัญชีแล้วค่า
แต่พอมาเรียนบัญชี ปัญหาที่เจออยู่ตอนนี้คือ แล้วหนูจาเลือกภาครัยค๊า
เพราะหนูไม่เคยคิดจะเข้าคณะนี้เลย ข้อมูลก็ไม่เคยหา
พอติดก็มาเรียนซะงั๊น ปีหน้าก็เลือกภาคแล้ว
แต่ไม่รู้จะเรียนอะไร สิ่งที่อยากเรียนก็คงคิดว่าไม่มีเพื่อนเรียนด้วย
เพราะคนส่วนใหญ่ก็คงจะเลือกไฟแนน หรือสุดท้ายเราก็คงอาจจะต้อง
เรียนไฟแนนก็ได้มั๊ง แต่ไม่อยากทำงานเกี่ยวกับด้านนี้เลย
ปัญหาการเลือกภาคนี่มันทรมานจิตใจซะเหลือเกิน
ถึงแม้ว่ามันจะไม่ต้องดูเกรดก็ตามเหอะ
ตอนนี้ก็ผ่านไป2ปีแล้ว ชีวิตมันก็ดีขึ้นอะนะ แต่ก็นึกถึงตอนอยู่โรงเรียนอยู่ดี
อยู่มาตั้ง12ปี คิดถึงครูที่นั่น และปีนี้โรงเรียนก็ครบ100ปีแล้ว แต่ก็ไม่ได้ไป
ทำไมบัตรมันต้องแพงด้วยนะ ไม่งั๊นก็ได้ไปแล้ว วันครูปีนี้ก็ไม่ได้ไป
เพราะติดเรียน เ ทอมนี้เรียนเยอะมากเลย ปลายภาคสอบตั้ง7ตัว แล้วเราจะไหวมั๊ย
อ่านหนังสือตอนนี้ก็มีหวังลืมอยู่แล้ว แถมยังต้องช่วยหม่าม๊าทำงานที่บ้านอีก
เพราะงานมันเยอะต้องรีบส่ง เราเลยต้องทำเป็นลูกที่ดี 55
วิชาเทอมวิชาเทอมนี้ก็ล้วนแต่เป็นท่อง ซึ่งชอบมากเหลือเกิ๊นนนน ก็มีแต่แสตตอะนะ
ที่คิดว่ามันจะดี หวังว่าคงเป็นเช่นนั๊น แต่เราก็จะพยายามทำเหมือนแคลให้ได้
อีกไม่กี่เดือนก็จะจบเทอม2ปี2แล้ว วิชาเลือกก็หมดเพียงเท่านี้
แต่เราก็เลือกเรียนวิชาเลือกที่ไปเที่ยวอยู่นั่นแหละน๊า
เพื่อนก็ไม่มีใครไปด้วย พวกแกทิ้งช้านไป ไม่เหมือนเพื่อนที่โรงเรียนเลย
ไปก็ไปด้วยกาน แต่มหาลัยก็ต่างกะโรงเรียนอะนะ เราเข้าใจ
ก็แอบงอนๆเล็กน้อย แต่ไม่เป็นไร
ชีวิตมันมีเรื่องต่างๆมากมาย ที่มันเปลี่ยนแปลงไป เฮ้อ
วันนี้ก็จะมีงานthanksพี่ ที่โรงแรมGrand De Ville ตอน18.30
แล้วเจอกานนะคะ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ 10 ottobre เที่ยวกระบี่หลังจากสอบเสร็จค๊าบ วันต่อมาก็มุ่งหน้าไปกระบี่ กับเฟิร์น เจ้าบ้าน กบ(ฝนนั่นเอง) จ๋า แอม ฟ้า แล้วก็กุ๊ก ไปขึ้นเครื่องสายการบินนกแอร์ที่สนามบินดอนเมืองตอน 18.10 น ของวันที่ 4 ต.ค 50 ครอบครัวของเฟิร์นมารับพวกเราที่สนามบินแล้วก็มุ่งหน้าสู่ไทยโฮเตล พ่อเฟิร์นเลี้ยงอาหารอย่างดีเลย 5 ต.ค 50 พ่อเฟิร์นก็ขับรถพาไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน แล้วก็ไปวัดถ้ำเสื้อ ไปสุสานหอยแล้วก็มุ่งหน้าสู่อ่าวนาง เข้าพักในโรงแรมโกลเด้น บีช รีสอร์ทของญาติเฟิร์น แล้วก็เช่าเรือไปสู่อ่าวไร่เร คนละ200 หินเยอะจนได้แผลมาเลย จากนั้นพี่คนขับเรือเค้าก็แถมไปถ้ำพระนาง เล่นน้ำ มีแต่ฝรั่ง พอเล่นน้ำสักพัก ท้องฟ้ามันครึ้มๆ กลัวจัด เลยบอกพี่เค้าให้กลับที่พัก พร้อมขอเบอร์โทรสับพี่คนขับเลย เพราะพี่เค้าใจดี จะได้ให้ขับต่อวันต่อไป พอมาถึงที่พักฟ้าสว่าง ก็เลยว่ายน้ำสระต่อชั่วโมงนึง แล้วก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำ และกินอาหารเย็น คือ มาม่าซอง 555 และแล้วจ๋าก็ทามขวดแก้วน้ำแตก กินเสดก็เล่นslave เล่นกันได้แบบถึกมาก และทันใดนั้นเอง กุ๊กก็ทามแก้วแตกอีกใบ 6 ต.ค 50 กินอาหารเช้าเสด ฝนดันตก แล้วก็ไปอ่านพยากรณ์อากาศเค้าบอกว่าคลื่นสูง3 เมตร ฝนตก 80เปอเซ็นของพื้นที่ พวกเราเลยม่ายกล้าไปไหนอยู่แต่ในห้องเล่นไพ่ จนบ่ายสอง หิวเลยไปกินพิซซา เห็นถูกดี 99 บาท สรุปว่ามันไม่มีอะไรเลยเป็นแป้งเปล่าๆ เหอะๆ ซื้อมาสองถาด อีกถาดนึงเป็นหน้าแฮม 200 บาท แล้วก็เข้าร้านนวดของโรงแรมต่อ เนื่องจากลด 50 % เหลือ 100 บาท ตอนแรกทุกคนก็บอกว่าจะนวดตัว พอเข้าร้านไปก็ไม่มีใครนวดเลย เพราะต้องถอดเสื้อ 55 แต่ฝรั่งมีแต่คนนวดตัวอะ นวดเสดเค้าก็ให้กล้วยมากิน แล้วก็ไป ถ่ายรูปที่ทะเลหน้าโรงแรม รอจนครอบครัวเฟิร์นมากินอาหารเย็นด้วย มื้อนี้อาหารเยอะมากอีกแล้น วานไหนที่พ่อเฟิร์นมา พวกเราจะอิ่มกานถ้วนหน้า พอม่ายมาสิ มาม่าทุกที กินเสด ญาติเฟิร์นที่เป็นเจ้าของโรงแรมบอกให้นวดฟรี ม่ายบอกเร็วกว่านี้อะ แต่ เค้าให้ฟรีพวกเราก็ยินดีรับ แต่ก็ไม่นวดตัวอยู่ดีแหละ ส่วนเฟิร์นและครอบครัวก็กลับบ้านไปหาญาติที่ตรัง พอเสดก็เข้าห้องพัก เล่นslaveกาน 7 ต.ค 50 เฟิร์นกลับบ้านก็เหลือกานแค่ 6 คน ก็เลยโทหาคนขับเรือคนเดิมว่าจะไปเกาะปอดะ และทะเลแหวก เค้าลดให้ตั้ง200 บาท แถมให้กินเค้กฟรีอีก ติดใจ พี่เค้าใจดีสุดๆไปเลย มีรถมารับถึงหน้าโรงแรมอีกต่างหาก พอไปถึงเกาะปอดะก็ไปดำน้ำกันซักพัก มีปลาเยอะแยะเลย น้ำใสมากอะ ดำน้ำซักพักก็ไปทะเลแหวกเดินเล่นต่อ พร้อมกินข้าวเที่ยง ด้วยความรันทดของพวกเราสั่งข้าวคนละจานม่ายสั่งน้ำ พี่เค้าสงสารเลยแถมน้ำให้ขวดนึง แพงหงะโชคดีเอาตังไปเผื่อ กินเสดตังหมดกะเป๋าเลย แล้วก็ไปเกาะไก่ แล้วก็ไปถ้ำพระนางอีกครั้ง เนื่องจากติดใจแล้วก็กลับที่พัก โต้คลื่นกันอย่างสนุกสนาน คลื่นแรงมากขอบอก เมาเรือเลยทีเดียว กลับมาถึงก็เข้าห้องอาบน้ำแล้วก็ไปเดินเซเว่น ไปหาซื้อข้าวเย็นนั่นเอง แต่คราวนี้เปลี่ยนจากมาม่าเป็นโจ๊กแทน55 แล้วก็ซื้อไส้กรอก เดินๆไปเจอโรตี ก็เลยซื้อกิน โรตีช็อคโกแลต อร่อยมาก 20 บาท กรุงเทพขาย 5 บาท แต่อยากกินเลยซื้อ มาถึงห้องก็กินๆๆๆแล้วก็เล่นslave 8 ต.ค 50 เฟิร์นมารับแต่เช้าไปเที่ยวที่น้ำตกร้อน เสดก็มาที่สระมรกต เค้ามี2ทางให้เลือก 800 เมตร กะ 1300 เมตร เราก็ต้องเลือกทางใกล้ดิ แต่แบบว่ารัดทดอะเป็นทางลูกรังสีแดงๆ และเละๆๆ ขาเละไปหมดเลย สระมรกตเหมือนสระว่ายน้ำเลย สีเขียวเพรัสาหร่ายนั่นเอง จน 3โมงก็กลับกัน คราวนี้ก็เลยกลับทาง1300เมตร ยอมเดินไกล เป็นทางไม้อะ มีโคลนนิดๆ เสดก็มุ่งหน้าสู่ไทยโฮเตลเหมือนเดิม ก็ออกมาเดินเล่นริมท่าน้ำ ตรงเขาขนาบน้ำอะ แล้วก็ไปตลาดหาซื้อเค้กที่พี่คนขับเรือเอามาให้กิน จนได้เวลากินข้าวเย็น พ่อเฟิร์นเลี้ยงอีกแล้ว มีปลาตั้งหลายตัว ส้มตำ ไก่ย่าง คอหมูย่าง และอีกมากมาย เสดก็เข้าห้องเล่นอูโน่ กับ slave 9 ต.ค 50 วันสุดท้ายแล้ว ตื่นขึ้นมาก็อาบน้ำ แล้วก็ไปกินข้าวเช้ากาน แล้วก็ไปเอาเค้กที่สั่งไว้ เสดก็มุ่งหน้าสู่สนามบิน ก่อนกลับก็แวะซื้อของฝาก น้ำพริก ขนมลา ..... แล้วก็ไปสนามบิน เจอดาราตรึมเลย ทั้งเข็ม รุจิรา แอนอลิชา ภูริ ลูกหมี รัศมี สายการบินเค้าบอกว่าลูกหมีมาหมั้นใต้ทะเล เสดก็แวะเจ๊เล้ง ได้ของมาตรึม เยอะกว่าได้มาจากกระบี่อีก PS ………….ขอบคุณ พ่อเฟิร์นมากๆนะค๊า ที่ขับรถพาเราเที่ยว แล้วก็เลี้ยงพวกเราตั้งหลายมื้อ ให้พักไทยโฮเตลฟรีด้วย แม่เฟิร์นที่ให้สร้อยข้อเท้าเงินแท้ เผอิญไม่ได้ใส่ตุ้มหูหนะ คนที่เจาะหูก็ได้ตุ้มหูปาย ญาติเฟิร์น ที่ลดราคาห้องพักให้ 50 เปอร์เซ็น แล้วให้นวดฟรีอีกต่างหาก แถมแก้วและขวดที่แตกก็ม่ายคิดตัง พี่คนขับรถที่พ่อเฟิร์นส่งมา นั่งรอเราอยู่ในรถ ร้อนก็ร้อน พี่คนขับเรือที่เอาเค้กมาให้กิน แถมโทรมาหากบตั้งหลายครั้ง (มันเป็นยังงายกานแน่เนี่ย 55) เฟิร์นจ๋า ขอบใจน๊า ที่ให้ไปเที่ยว โอกาสเที่ยวแบบประหยัดมันไม่ค่อยมี
21 agosto meeting sundown 18สค50ไม่ได้อัพเสปซมานานมากมาย ตอนี้ก็มีเรื่องอัพแล้ว
ตอนเช้าก็ไปบางกะปิกะมาม๊าปาป๊า เพื่อไปเปลี่ยนทะเบียนรถเป็นป้ายขาว จาบอกว่าไกลจาบ้านโคตรอะ แต่ที่ศูนย์นี้มันดีอะ มีขนมน้ำและinternetให้ด้วย เสร็จแล้วก็กลับ ไปโลตัสต่อ ไปกินข้าวเที่ยง และซื้อขนมที่เป็นโหลๆไว้ที่บ้านเพราะที่บ้านหมดแล้ว เสียไป2พันกว่าบาท กลับถึงบ้านก็ 2ครึ่ง นั่งกินขนมสักแป๊บรุ้งโทรมาบอกเปลี่ยนนัดจากที่กรุ๊ปเป็นสยาม ตอนแรกก็ตกใจนึกว่าไปกันหมดแล้ว ยกเว้นเรา เลยโทรมาตาม พอบ่าย3ครึ่งก็ออกจากบ้านไปสยามต่อ ตอนแรกงานมันก็เริ่ม1ทุ่มอะนะ แต่น้องเค้าเลื่อนเป็น6โมง เราก็นัดกะฟ้า แอมหมุ รุ้ง พิม 4โมงที่สยาม จะครบทุกคนก็ปามาน4โมงครึ่ง ฟ้าก็ไปกินขนมที่กาโต้ แล้วก็ไม่รู้จะไปไหน เพราะถ้าไปตอนนี้ก็คงเร็วมากก็เลยเดินไปเดินมาที่สยาม แล้วก็ไปเรียกรถแท็กซี่ตอนปามาน 5 โมง เรียกคันแล้วคันเล่า ทำไมไม่มีคันไหนไปเลย ก็เลยถามคนขับว่าทำไมไม่ไป เค้าบอกว่ารถติด เราก็คิดว่าเอ้ารถติดทำไงดีวะ ระหว่างหารถ ก็มีกลุ่มคนชุดแดงอะมาแจกใบปลิวเรื่องรัฐธรรมนูญ ปละที่ขำคือ ไอฟ้า บอกว่าอายุไม่ถึง ได้ข่าวว่าเลือกมาหลายครั้งแล้ว แต่เราอะดิ พึ่งเลือกครั้งแรกเลย นั่งอ่านหนังสือที่มันให้มาด้วย แต่ก็นะ ไม่เข้าใจอยู่ดี ภาษากฎหมาย สุดท้ายเลยไปขึ้นตรงข้ามมาบุญครองอะ ก็เรียกหลายคันเหมือนกัน สุดท้ายก็มีรถไป พอไปถึง ทำไมรถมันไม่ติดวะ ค่ารถแต่67บาท ดันไปถึงก่อน6โมง กลุ่มแรกซะงั๊น น้องก็ยังไม่ให้เข้า พวกเราเลยนั่งสามล้อ ไปถนนข้าวสารต่อ 30 บาท พอไปถึง เดินไป เดินกลับ2รอบ ไม่มีอะไรเลน ฝนก็ตกด้วย เลยนั่งรถกลับ เสียค่ารถเล่น พอกลับมาถึงร้านมันพึ่งจะ6โมงกว่าๆเอง ก็มีกลุ่มพวกเฟิร์น แอร์ โอห์ม อ๊อด ดล ที่เราเห็นตอนนั่งรถมาด้วย ถึงแล้วก็เลยขึ้นไปนั่งข้างบน แล้วก็ถ่ายรูปๆ กว่าจะเริ่มงานก็ ทุ่มกล่าๆนะแหละ แล้วน้องก็เริ่มเปิดงาน แสดงๆ สนุกดี ขำด้วย ชอบๆ (จาบอกว่าจัดที่ใหญ่กว่าปีที่แล้วเยอะเลย อิอิ) อึ้งกับน้องหลายๆคนเลยที่เดียว โดยเฉพาะน้องเฟีย และน้องวี กล้าจิงๆอะ มีพักครึ่งด้วย ลงมาเข้าห้องน้ำข้างล่าง ถึงกับยืนค้างเลย มิน่าร้านเค้าถึงบอกว่า ห้ามอายุต่ำกว่า20เข้า มันสุดยอดอะ แล้วก็แสดงต่อ งานเลิกก็4ทุ่มกว่าๆมั๊ง แล้วก็ถ่ายรูปๆ กลับบ้าน กลับถึงบ้านปามาน5ทุ่มกว่า AFประกาศพอดี แล้วก็กินเค็กชอคฯกับนมประจำวัน อร่อย แล้วก็นอน
* งานเลี้ยงรุ่นโบฟ้าก็พึ่งผ่านไป หนังสือรุ่นจะได้แล้วหลังจากรอมานาน1ปี เสียดายกับเล่มที่มันทำเสร็จแล้วแต่ไม่ผ่านอะ *ตอนนี้คะแนนก็ออกมา2ตัวแล้ว เศร้าจิงๆไม่ตกมีนก็เท่ามีน ทำไมมันเป็นอย่างนี้หว่า อุตส่าห์อ่านก่อนตั้งนาน * พฤหัสนี้จะไปดูละครนิเทศแหละ บังเอิญได้บัตรฟรีมา2 ใบ มันเกี่ยว กะ คอนแวนต์นะเนี่ยถึงดู ตอนแรกกะไปดูกะเพื่อนๆ โทษทีน๊า
11 maggio ฮ่องกงหลังจาดสอบเชียร์ ซึ่งไม่ผ่านเป็นครั่งที่2แล้วอยากผ่านเร็วๆ จาได้ทำงานอื่นๆซึ่งค้างเอาไว้ กะว่า สอบเชียผ่านก่อนแล้วค่อยทำ โทษทีนะหม่าม๊า ป่าป๊าที่ไม่ได้ช่วย ก็มันไม่ผ่านจิงๆหนิ หลังจากนั้นม๊าก็เลยพาไปฮ่องกงคลายเครียด เจอไกดฺตลกๆดีนะ วันแรกก็ดูเคร่งขรึมอยู่หรอก แต่วันต่อๆมาก็ไม่เหมือนวันแรกเลย
อาหารก็แพงนะ คุยกะเค้าก็ไม่รู้เรื่อง พูดอังกฤษเค้าก็ฟังไม่ค่อยจะออกเท่ารัย แต่มันทำให้เราได้พูด หรือว่าพูดไม่รู้เรื่องก็ไม่รู้ดิ
อยู่ฮ่องกง2วัน1คืน ไปดิสนีย์แลนด์ ได้แต่เดินดูของ ซึ่งซื้อไม่ค่อยจะได้ แพงเหลือเกิน
หลังจากน้นก็ไปเซิ่นเจิ้นของนี่ก็ต่างกันลิบลับเลย ต่อราคาแบบกระจุยอะ จาก250 หยวน เหลือ40หยวนอารายทำนองนี้ 1หยวนก็เท่ากับ5บาท เวลาจะซื้อก็ต้องคูณก่อน ถ้าถูกจิงถึงจะซื้อ
ทำให้ซื้อได้นิดเดียวเองอะ คนอื่นเค้าซื้อเป็นกระป๋าๆเลย เพราะเค้าซื้อไปขาย เราก็ได้แต่ดู เอาเงินไปนิดเดียวอ่า ซื้อรัยไม่ค่อยจะได้ โทษทีนะเพื่อนๆ เหอะๆ ของอย่างต่ำก็200แล้ว
มันก็สนุกนะ ถ้าฝนไม่ตก อยากเล่ามากกว่านี้แหละ แต่ขี้เกียจพิม
ต่อไปก็ทำtagของคุณหมึก
1. ที่มาของชื่อ อาเจ็กตั้งให้ไม่รู้เหมือนกาน ส่วนชื่อเล่นก็มาจากชื่อผี เหอะๆ 2. อายุ อายุเป็นเพียงแค่ตัวเลข แต่เราก็ยังไม่ถึง20น๊า 3. สถานที่เกิด โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ แพงเหลือเกิ๊น 4. มีพี่น้องกี่คน 2 เป็นแฝดด้วย 5. ฉายาขำๆที่เพื่อนเรียก ลิงน้อย แฝดนรก ไม่เพราะเล้ยยยยย 6. งานอดิเรก& lift style กิน นอน เล่น ทำงาน 7. สถานที่ช้อปปิ้ง ห้างมั๊ง เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยไปไหนนอกจากมหาลัย มหาลัยคือบ้าน 8. โรงภาพยนต์ แกรานด์อีจีวี ก็มันมีบัตรอยู่นี่นา 9. 3 คำที่บ่งบอกความเป็นตัวของตัวเอง ไม่มีอะ 10. กิจกรรที่ชอบทำ เล่นคอม 11.เว็บไซต์ที่เข้าบ่อย hotmail 12. สไตล์การแต่งตัว สบายๆ 13. คุณใช้โทรศัพท์รุ่นไหน/เสียงเรียกเข้า nokia7610 เพลงเยอะตามกลุ่ม 14. ของสะสม เยอะแยะเต็มบ้าน ไปดูดิรกมากๆ จนแม่จะเอาไปทิ้งอยู่แล้ว 15. สีที่ชอบ ม่วง ชมพู 16. เวลาเหงาๆสิ่งแรกที่จะทำ นอน อ่านการ์ตูร 17. ชอบดูหนังแนวไหน/หนังที่ประทับใจมากที่สุด ตลก ไม่ค่อยจะมี 18. ชอบฟังเพลงแนวไหน/เพลงที่ชอบมากที่สุด แล้วแต่อารมณ์ 19. เครื่องประดับที่ขาดไม่ได้ นาฬิกา ชอบยกแขนขึ้นมาดู เป็นคนตรงเวลาหงะ ห้ามเกินเวลา 20. ของที่ติดที่สุด กระป๋าตัง 21. ผู้ชายที่ทำให้ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่มี 22. ผู้หญิงที่ดูดีที่สุดในสายตาคุณ ก็รู้ๆกันอยู่ 23. ความสามารถพิเศษ ไม่มีเลย 24. อาหารที่ทำอร่อยที่สุด ทำไม่เป็น 25. ของที่เห็นแล้วต้องซื้อ ของน่ารัก 26. สิ่งที่เห็นแล้วต้องยี้ สิ่งที่น่าขยะแขยง 27. หนังสือเล่มโปรด ไม่อ่านอะ อ่านแต่การ์ตูน 28. คำพูดที่ดีที่สุด เมื่อคนอื่นพูดถึงเรา คนดีงัย 29. ประเทศที่อยากไปมากที่สุด ญี่ปุ่น 30. ปกติเข้านอนกี่โมง ตื่นนอนกี่โมง เที่ยงคืน ตื่น7โมง 31. ชุดที่ใส่นอน ก็ชุดนอนดิ 32. เวลานอนไม่หลับกิจกรรมที่จะทำ ก็พยายามนอน หรือไม่ก็หาอะไรกิน 33. เวลานอนต้องกอด หมอนข้าง ขาดไม่ได้เลยนอนไม่หลับ 34. เรื่องที่เห่อล่าสุด ไม่มี 35. สิ่งที่ทำบ่อยจนติดเป็นนิสัย ก็ไม่มี 36. นิสัยแย่ๆที่แก้ไม่เคยได้ นั่งเอาขาขึ้นมา 37. Idol ในดวงใจ ไม่รู้ 38. ศิลปินคนโปรด ไม่มี 39. ดาราคนโปรด ไม่มี 40. ส่วนใหญ่จะตื่นเต้นที่สุดถ้าต้องทำ ไม่รู้ 41. สเป็คคนรู้ใจ เป็นคนดี ไม่ลืมสัญญา 42. ดอกไม้ที่บ่งบอกความเป็นตัวเรา ไม่รู้เหมือนกาน 43. ถ้าวันแห่งความรักไม่ใช่วันที่ 14 กุมภา อยากให้เป็นวัน 6 เมษา 44. เปรียบความรักเป็นอะไร โลหิต 45. ถ้าเป็นผู้ชายได้ 1วัน ไม่อยากเป็น 46. เรื่องที่ทำให้ต้องเสียน้ำตา ทะเลาะกับคนบางคน 47. ถ้าโลกแตกจะทำอะไร ไม่ทำรัย 48. อยากพูดอะไรมากที่สุดตอนนี้ อย่าลืมดิ เราอุตส่าห์ไม่ลืม 49. สิ่งที่อยากจะฝากถึงคนที่เราจะแทกต่อไป tag แล้วก็ทำด้วย 50.จบจากโรงเรียน เซนต์โยคอนเวนต์ คนที่ถูกtag ต่อไปคือ ฟ้า อ๊อด รุ้ง โอห์ม(วิดวะ) โบ่โบ๊ และต้น 18 aprile สงกรานต์@จันทบุรี วันแรกเริ่มขึ้นด้วยการตื่นตีสี่ ง่วงชะมัดเลย
มุ่งตรงสู่บ้านเฮียโจ เฮียบอล และต่อไปยังชลบุรีเพื่อรับน้องป่าน
แล้วก็ไปกินข้าวที่บ้านบึง ไม่ใช่สิก๋วยเตี๋ยวหมู(อากงบ่นใหญ่เลย มาทะเลกินหมู)
ก็นั่นเป็นเพียงแค่เริ่มต้นหนิ แล้วก็ขับรถต่อไปจันที่ซึ่งหาที่เที่ยวไม่ค่อยจะได้เลย
พอถึงก็ได้เวลากินข้าวเที่ยง นี่แหละคือการเริ่มต้นของอาหารทะเลมื้อแรก
พอเสร็จก็มุ่งสู่ที่พัก ตามทางเหมือนป่าที่ไม่มีความเจริญเอาซะเลย
แล้วก็เข้าที่พัก เล่นไพ่อะดิ เล่นจนเพลินก็กินข้าวเย็นอีกแล้ว
ฝีมือของสามแม่ครัว พวกอาซิ้มอาอึ้มทั้งหลาย
สวนพวกเด็กๆก็เล่นๆๆๆๆๆๆๆ พอกินเสร็จก็เดินทะเลที่เล่นน้ำไม่ได้
เพราะมีแต่โคลน แล้วก็กลับาเล่นอีกอะแหละ ชีวิตนี้ไม่มีรัย
     เริ่มวันใหม่ด้วยการตื่นเจ็ดโมง ถ้าเป็นที่อืนก็จะตื่นแต่เช้าเพื่อไปดูพระอาทิตย์ขึ้น
แต่ที่นี่ไม่มีรัยให้ดูเลย ก็เลยสายหน่อย ตื่นมาก็อาบน้ำกินข้าวต้มที่ไม่อร่อยเลยอะ
แล้วก็ไปอ่าวยางเล่นทำทะเล ก่อนไปก็เตรียมน้ำขึ้นรถกระบะ เตรียมไปเล่นสงกรานต์เต็มที่
แต่ไม่มีคนเลยหง่า สาดหมาแทน น่าสงสารจังเลย เล่นถึงเที่ยงก็กิน กินเสร็จก็กลับจะไปเล่นสงกรานต์ต่อ แต่คราวนี้
กลับทางใหม่ แต่ฝนตกหนักยังกะเอาเข็มมาทิ่มเลยอะ แล้วก็แวะซื้ออาหารทะเล กลับที่พัก
อาบน้ำ เล่นไพ่ เหอะๆ พวกผู้ใหญ่ก็เตรียมกินอีกแล้วแหละ กิน เที่ยว เล่น นอน จบอีกวัน
    วันนี้ทำอาหารเช้าเองพวกbreakfastอะ เข็ดจากข้าวต้มเมื่อวาน เลยไปซื้อ พวกไส้กรอก ขนมปัง แฮมมาเมื่อวาน
แล้วก็ทำๆกินๆ เล่นๆ ถึงเวลาเทียงก็ออกจากที่พักมุ่งกลับสู่กรุงเทพ
ไปกินข้าวเที่ยงที่ระยอง แหลมรัยซักอย่าง แวะซื้ออาหารสด อาหารแห้ง
กลับบ้าน ถึงบ้านก็เกือบ2ทุ่มอะ 16 marzo tag5และแล้วเราก็โดนtag5จนได้นะ ไอจ๋า สำหรับคนที่ยังไม่รุจัก tag5 นะจ้ะ .. เรื่องแรก ในสมัยตอนเด็กๆไปเที่ยวห้างกะครอบครัว ด้วยความซนอะนะ เราก็วิ่งเล่น เล่นทั่วห้างเลย จนหลงอ่า แล้วก็ไม่รู้จะทามงายก็นั่งร้องไห้อย่างเดียวเลย รอให้ป๊ากะม๊าตามหา จนเย็นแหนะกว่าจะได้เจอกาน หลังจากนั้นก็ไม่วิ่งเล่นอีกเลย เป็นคนสงบเสงี่ยม เดินตามป๊ากะม๊าตลอดเวลา อิอิ เรื่องสอง ก็ตอนเด็กอีกนั่นแหละน๊า เด็กๆเรื่องเยอะ เรื่องกะกุ๊กด้วย แม่เราให้ฟัง ขำจาตาย ตอนนี้คงทำไม่ได้หรอก กุ๊กโดนเด็กผู้ชายแกล้ง เราก็เค้าไปสู้เลยเว้ย ต่อยๆ ต่อยอย่างเดียวเลย ไม่ได้ดูความสามารถตัวเองเลยยยย เค้าสูงกว่าเราอีก จับหัวทีเดียว เราก็ต่อยไม่ถึงเค้าแล้ว เผอิญอยากเก่ง จนแม่เดินมาแล้วก็จับแยกกัน จนเลิกทะเลาะกันได้ เป็นงัยหละความรักพี่ ตอนนี้คงไม่มีแล้ว แหะๆ เขิลนะนี่ เรื่องสาม เรื่องที่โรงเรียนอะนะ วันนั้นเป็นวันครู ที่ม.6จะต้องร้องเพลงอำลาครู เราก็อุตส่าห์จะไม่ร้องไห้แล้วเชียว ใครก็ไม่รู้บอกว่าจะไม่ร้อง แต่ร้องคนแรกเลย ทำให้เราต้องร้องตาม เฮ้อ เห็นใครร้องไห้ไม่ได้ต้องร้องตามทุกที เราเป็นคนอ่อนไหว วะฮ๊าฮ๊า เรื่องสี่ ตอนอยู่มหาลัยนี่แหละ โค-ตรซุ่มซ่ามเลย เดินลงบันไดรถไฟฟ้า ไม่มองข้างล่างเลย มองหน้าตรง ก้าวบันไดพลาดไป2ขึ้น นึกว่าจะไม่เป็นรัย แค่เจ็บเฉยๆเดี๋ยวก็หาย เดินกระเผกๆแป๊บเดียว พอกลับถึงบ้านถึงกลับก็ยังไม่หายสักที ถึงกลับเดินไม่ได้ เลย พ่อต้องมาพยุง พอวันรุ่งขึ้นขาบวมเปล่งเลย หมอที่จะหาก็ไม่มา เราเลยต้องมานวดยาเอง พันผาเอง เจ็บมากอะ ไม่คิดว่าขาแพลงจะเจ็บขนาดนี้ ใส่รองเท้าเปเปอร์มิ้นไม่ได้หลายวันเลย เพื่อนๆคนไหนอยากลองดูมั๊ยหละ เรื่องที่ห้า เรื่องสุดท้ายแล้ว มันเป็นเรื่องสุดเห่ยของเรา คือการขี้ลืมนั่นเอง ตอนวันสุดท้ายของการเรียนอังกฤษที่ตึกพินิต มันต้องทำในชีทกานเป็นกลุ่มใช่ม๊า แต่เราก็ขี้เกียจเรียนซะเหลือเกิน ก็เลยจะนั่งโหลดรูปอะเพราะเครื่องที่บ้านช้า พร้อมกับคอยระวังอาจารย์ฝรั่งสุดโหด รีบๆโหลด พอเสร็จแล้วก็ปิดเลยแล้วช่วย้พื่อนทำงานต่อ โดยที่เสียบ thumbdrive อยู่อ่า ส่วนฝาก็เก็บใส่กระเป๋า เพราะกลัวลืม พอเลิกเรียนก็ออกจากห้องเลยไม่ได้เอาthumbdriveออก นึกได้อีกทีก็ตอนสอบที่จะเอาthumbdriveมาใช้ แล้วก็วานคนอื่นไปทั่ว ให้ช่วยไปถามคนนู้น คนนี้ แล้วมันก็ไม่มี ส่วนเราก็ไปถามอาจารย์ที่สอนในห้องนั้นต่อ แล้วก็ไม่เจออาจารย์ฝากโน้ตไว้ พอเดินลงมาอาจารย์คนนั้นก็โทรมาบอกไม่มี ให้ไปถามแม่บ้านหรือยาม ก็ถามแล้วมันไม่มีอ่า สุดท้ายมันก็หายไป ไม่ได้กลับคืน พึ่งซื้อเองเหอะยังไม่ถึงปีเลย แงๆ แม่ไม่ให้ซื้อใหม่แล้วด้วย ความลับเราก็มีแค่นี้แหละ ต่อปายก็จะเป็นผู้โชคดีจากเราน๊า บัว http://beenlose.spaces.live.com พี่เคน http://kenicek.spaces.live.com แก้ม http://iamgham.spaces.live.com 22 novembre basketball traditionIt's time to show, our soul for the King
O <-- เจ้ากลมๆลูกนี้ เด้งในวันที่
1 6 พฤศจิกายน 2 มหาวิทยาลัย แห่ง 3 ย่าน และ ท่าพระจันทร์ จะมาเจอกันครั้งที่ 4 สิบสองปี งานบาสประเพณี 5 4 - 74 คะแนน CU-TU 6 ร้อยที่นั่งที่ยังว่าง ทั้งๆที่
7 ยี่ห้อขนมในถุงใต้เก้าอี้ 8 เชียร์ลีดเดอร์ ของธรรมศาสตร์และ11เชียร์ลีดเดอร์ ของจุฬา พร้อมที่จะ 9 สู่ความยิ่งใหญ่ของบาสประเพณีจุฬา ธรรมศาสตร์
*****************************************
งานบาสหนุกมากมาย
ขนมพร้อม เพียบ
แปรอักษร วุ่นวาย ก็มันแยกสีไม่ออกนี่หน่า มองตั้งนานแหนะ
|
|
|||||
Invia un messaggio privato
Sottoscrivi RSS
Dillo a un amico
Aggiungi a My MSN
Aggiungi alla tua rete di amici
Iscriviti al servizio Alerts
|
|
